Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Les Miserables

 
Jean Valjean, de held van Les Miserables, was een misdadiger die aan het vluchten was van zijn gruwelijk verleden en van de volhardende inspecteur Javert. Hij krijgt een buitengewone kans om te ontsnappen van zijn verleden en Javert voor altijd als een andere misdadiger, Champmathieu, die ten onrechte geďdentificeerd als Jean Valjean voor de rechter wordt gesleept. Drie gevangenen zweren in de rechtzaal dat Champmathieu, Jean Valjean is, dus het staat vast dat hij vals veroordeeld is en gestraft zal worden. Jean Valjean wordt hierdoor verzocht om de man te laten lijden in zijn plaats, Per slot van rekening, redeneert hij, is Champmathieu een crimineel en verdient het sowieso gestraft te worden. Jean Valjean kan nu zich vrij maken van de achtervolging van Javert – Vrij om het goede waar te maken, waar hij naar verlangt, zoals zorg voor de verlaten Fantine en haar dochter Cosette, en te blijven werken om zijn stad te doen bloeien; goede dingen die niet zullen gebeuren als hij de rechtszaal in zou lopen, de naam van Champmathieu zou zuiveren en zichzelf over zou leveren aan de wet.
Maar de gedachte dat een andere mens in zijn plaats zal lijden is teveel voor hem. Jean Valjean is overrompled door zo’n groot onrecht en realiseert zich dat als deze zielige man zijn straf op zich zou nemen, was hij bezig om nog eens een dief te worden, en dan de meest weerzindwekkend dief dan ook! Hij was een ander man aan het beroven van zijn bestaan, zijn inkomen, zijn vrede en zijn plek onder de zon.
Hij was een sluipmoordenaar aan het worden, hij was aan het doden, hij was een verstoten man aan het vermoorden; zo stuurde hij hem naar een afschrikwekkende levende dood, de dood van de 'open lucht’, zoals ze het noemden in de galeien. Ondanks alles wat hij stond te winnen, Jean Valjean kon Champmathieu niet laten lijden in zijn plaats.
Het onrecht van een mens, lijdend onder een ander zijn misdaad laat ons geweten branden.
Toch als u in de kerk was opgegroeid, verwacht ik dat het eerste wat u leerde was ‘Jezus stierf voor onze zonden’. (1 Korintiërs 15:3)
En ik hoop dat op een gegeven ogenblik in je leven je de zin “Christus is gestorven voor mij” bijzonder voor je word. Maar als dat zo is, dan ga ik er ook van uit dat de zin “Christus is gestorven voor onze zonden” niet iets nieuws voor je is. Bedenk, wij hebben iets verschrikkelijk fout gedaan, en iemand is daar het slachtoffer van geworden. Doet dat jou iets?

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags